ความแตกต่างระหว่างการแกะสลักและการตอกคืออะไร?

การกัดโลหะด้วยการละลายทางเคมีผ่านหน้ากากโฟโตเรซิสต์ การปั๊มขึ้นรูปจะแยกหรือทำให้เสียรูปด้วยการกดและแม่พิมพ์ ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวนี้จะตัดสินครีบ ความเค้นภายใน ขนาดคุณสมบัติขั้นต่ำ ความหนาที่ใช้งานได้ และจุดที่เส้นโค้งต้นทุนตัดกัน ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมจึงไม่สามารถกล่าวได้ว่ากระบวนการใดกระบวนการหนึ่งดีกว่าในตัวเอง

จุดที่คำถามมักจะเริ่มต้น

แผ่นสแตนเลสบางๆ วางอยู่บนโต๊ะ ซัพพลายเออร์รายหนึ่งเสนอราคาการกัด อีกรายเสนอราคาการปั๊มขึ้นรูป และใบเสนอราคาทั้งสองอาจแตกต่างกันถึงสองเท่า โดยมีระยะเวลานำห่างกันครึ่งเดือน จากนั้นผู้ซื้อจะถูกขอให้เลือกระหว่างตัวเลขสองตัวที่อธิบายกระบวนการที่แตกต่างกัน แทนที่จะเป็นราคาที่แตกต่างกัน

ถาดรองน้ำหยดของเครื่องกรองน้ำแสดงให้เห็นว่าทำไมการเลือกจึงไม่ใช่เรื่องตามอำเภอใจ ช่องเปิดที่จัดเรียงเป็นแถวหนาแน่นจะนำวัสดุจำนวนมากออกจากแผงบางๆ ทำให้ส่วนที่เหลือบิดเบี้ยว และชิ้นส่วนจะออกมาจากการกดบิดเบี้ยว ไม่ใช่เพราะกระบวนการล้มเหลว แต่เพราะรูปทรงต้องการมากกว่าที่กระบวนการจะให้ได้ ใครก็ตามที่เสนอราคาชิ้นส่วนนั้นจะต้องตอบคำถามรูปทรงก่อนที่จะตอบคำถามราคา

รูปแบบสองแบบเกิดขึ้นซ้ำๆ ในโปรแกรมที่เราเสนอราคา แบบแรกคือชิ้นส่วนที่แม่พิมพ์ปั๊มขึ้นรูปสามารถทำได้ แต่ไม่สามารถทำได้อย่างสะอาด: ช่องเปิดหนาแน่นเกินไป ระยะห่างครีบแน่นเกินไป วัสดุบางเกินไปที่จะตัดโดยไม่บิดเบี้ยว แบบที่สองคือชิ้นส่วนที่การกัดสามารถทำได้อย่างสวยงามและไม่มีใครต้องการจ่ายในปริมาณมาก เพราะราคาต่อชิ้นไม่เคยลดลงเหมือนราคาปั๊มขึ้นรูป

รูปแบบทั้งสองชี้ไปที่ข้อสรุปเดียวกัน คำถามที่มีประโยชน์ไม่ใช่กระบวนการใดดีกว่า แต่ข้อจำกัดใดที่ชิ้นส่วนล้มเหลวก่อน

อันหนึ่งละลายโลหะ อีกอันทำให้เสียรูป

การกัดด้วยแสงสร้างชิ้นส่วนด้วยการลบออก แผ่นจะถูกทำความสะอาดและเคลือบด้วยโฟโตเรซิสต์ เปิดรับแสงผ่านโฟโตทูล พัฒนาเพื่อให้เรซิสต์ยังคงอยู่เฉพาะที่ที่โลหะควรจะอยู่ จากนั้นจึงกัดในอ่างเคมีที่ละลายบริเวณที่สัมผัส การลอกเรซิสต์ออกจะเหลือรูปทรงที่เสร็จสมบูรณ์

ไม่มีเครื่องมือใดสัมผัสกับชิ้นงานในลำดับนั้น โลหะจะหลุดออกไปในรูปของไอออนที่ละลายแล้ว แทนที่จะเป็นเศษโลหะ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมขอบที่กัดจึงไม่มีครีบ ไม่มีโซนที่แข็งตัวจากการทำงาน และไม่มีความเค้นตกค้างจากการขึ้นรูป

การปั๊มขึ้นรูปทำงานในทางตรงกันข้าม เครื่องกดจะขับแม่พิมพ์เข้าไปในแผ่น และวัสดุจะแยกตามขอบแม่พิมพ์หรือไหลพลาสติกเข้าไปในโพรงแม่พิมพ์ การตัด การเจาะ การดัด และการดึง ทั้งหมดอาศัยแรงกลที่ส่งผ่านเหล็กเครื่องมือ

ขอบที่ตัดของชิ้นส่วนที่ปั๊มขึ้นรูปจะมีสิ่งประดิษฐ์สองอย่างที่ชิ้นส่วนที่กัดไม่มี: ครีบที่ด้านหนึ่งของโซนเฉือน และชั้นที่แข็งตัวจากการทำงานซึ่งวัสดุเสียรูปก่อนที่จะแตก ทั้งสองอย่างสามารถจัดการได้ การลบครีบจะขจัดสิ่งแรก และสิ่งหลังมักจะยอมรับได้ แต่ทั้งสองอย่างต้องมีการตัดสินใจและมักจะต้องมีขั้นตอนเพิ่มเติม คุณสมบัติของวัสดุที่อยู่ห่างจากขอบจะไม่เปลี่ยนแปลง สามารถตรวจสอบได้ด้วยการทดสอบแรงดึงตาม ISO 6892-1 บนชิ้นส่วนที่ตัดจากแผ่นเดียวกัน

ความคลาดเคลื่อนของกระบวนการใดๆ จำเป็นต้องมีพื้นฐานที่ระบุชื่อ แทนที่จะเป็นตัวเลขเปล่าๆ ความคลาดเคลื่อนทั่วไปมักจะอ้างอิงถึง ISO 2768-1 และแบบวาดชิ้นส่วนที่ละเว้นพื้นฐานจะทำให้ซัพพลายเออร์ต้องสันนิษฐาน ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมใบเสนอราคาสำหรับชิ้นส่วนเดียวกันสองรายการจึงลงเอยด้วยการอธิบายเกณฑ์การยอมรับที่แตกต่างกัน

เจ็ดมิติที่สองกระบวนการแตกต่างกัน

การเลือกกระบวนการขึ้นอยู่กับคุณสมบัติเจ็ดประการ และมีเพียงสองประการเท่านั้นที่เกี่ยวกับราคา

ความหนาแน่นของคุณสมบัติเป็นมิติที่ทำให้ผู้ซื้อประหลาดใจที่สุด เครื่องมือที่กัดมีค่าใช้จ่ายเท่ากันไม่ว่าลวดลายจะมีรูหนึ่งร้อยรูหรือหนึ่งหมื่นรู เพราะโฟโตทูลเป็นตัวกำหนดความซับซ้อนแทนที่จะเป็นเหล็กเครื่องมือ แม่พิมพ์ปั๊มขึ้นรูปไม่ได้ทำงานแบบนั้น: หมัดที่เล็กพอสำหรับรู 0.3 มม. นั้นเปราะบาง และรูที่อยู่ใกล้กันมากกว่าประมาณสองเท่าของความหนาวัสดุจะเหลือที่ดินแม่พิมพ์น้อยเกินไปที่จะรองรับหมัด

การกัดด้านข้างคือตัวถ่วงน้ำหนักของฝั่งการกัด อ่างเคมีละลายลงและออกด้านข้างในอัตราที่ใกล้เคียงกัน ดังนั้นคุณสมบัติที่ทะลุผ่านจะใหญ่กว่าช่องเปิดโฟโตทูลเล็กน้อย และคุณสมบัติที่ลึกจะกว้างกว่าที่ด้านบนเล็กน้อยเมื่อเทียบกับฐาน การเผื่อการออกแบบจะดูดซับสิ่งนี้ในสต็อกบางๆ ในส่วนที่หนาขึ้น สิ่งนี้จะกลายเป็นปัจจัยจำกัด

ความหนาและขนาดคุณสมบัติตัดสินก่อนต้นทุน

สี่คำถามแก้ไขการเลือกกระบวนการส่วนใหญ่ และต้นทุนคือคำถามสุดท้าย

• ความหนาของวัสดุการกัดจะรักษาข้อได้เปรียบในสต็อกบางๆ และสูญเสียไปเมื่อส่วนหนาขึ้น ซึ่งการกัดด้านข้างและเวลาอาบน้ำจะกัดกร่อนทั้งความแม่นยำและปริมาณงาน การปั๊มขึ้นรูปไม่มีเพดานความหนาที่เทียบเท่าในส่วนบาง - แม่พิมพ์แบบโปรเกรสซีฟจะตัดเหล็ก 0.2 มม. - แต่สต็อกบางๆ จะบิดเบี้ยวได้ง่ายกว่าภายใต้การลอกและการจัดการ ดังนั้นเครื่องมือจะต้องถูกสร้างขึ้นตามความเป็นจริงนั้น
• คุณสมบัติขั้นต่ำและระยะห่างรูที่เล็กกว่าหมัดที่จะสร้างขึ้นจะไม่สามารถปั๊มขึ้นรูปได้ และรูที่อยู่ใกล้กันเกินกว่าที่แม่พิมพ์จะรองรับได้ก็จะไม่สามารถปั๊มขึ้นรูปได้เช่นกัน การกัดไม่มีหมัดให้แตกและไม่มีที่ดินแม่พิมพ์ให้รักษา ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมไมโครเมช ฟิลเตอร์สกรีน และแถวที่มีรูพรุนจึงย้ายไปหากระบวนการทางเคมีโดยอัตโนมัติ
• ไม่ว่าชิ้นส่วนจะออกจากระนาบหรือไม่การกัดสร้างรูปทรงระนาบ การดัด การดึง และการพับเป็นการดำเนินการภายหลังหากเกิดขึ้น การที่ชิ้นส่วนต้องการช่องทางขึ้นรูป เปลือกที่ดึง หรือหน้าแปลนที่พับได้ ถือเป็นชิ้นส่วนที่ปั๊มขึ้นรูปก่อนการพิจารณาอื่นใด
• ปริมาณเมื่อรูปทรงได้รับการตัดสินแล้ว ปริมาณประจำปีจะเป็นตัวกำหนดว่าโครงสร้างต้นทุนใดจะชนะ

การสั่งคำถามตามลำดับนี้จะป้องกันข้อผิดพลาดในการจัดซื้อที่พบบ่อยที่สุด: การเลือกระบวนการตามราคาแล้วจึงค้นพบว่าชิ้นส่วนไม่สามารถรักษาความคลาดเคลื่อนในกระบวนการนั้นได้เลย

จุดที่เส้นโค้งต้นทุนตัดกัน

การปั๊มขึ้นรูปจะรวมต้นทุนไว้ที่เครื่องมือ แม่พิมพ์โปรเกรสซีฟที่มีความแม่นยำมีค่าใช้จ่ายเครื่องมือจำนวนมากและระยะเวลานำในการสร้างที่วัดเป็นสัปดาห์ และหลังจากนั้นราคาต่อชิ้นจะต่ำและลดลงตามปริมาณ โดยอายุการใช้งานของแม่พิมพ์มักจะอยู่ที่ 300,000 สโตรกก่อนการปรับปรุง การปั๊มขึ้นรูปจะชนะในโปรแกรมใดๆ ที่รูปทรงมีความเสถียรและปริมาณประจำปีสูง

การกัดแทบไม่มีการรวมต้นทุนล่วงหน้า ไม่มีเหล็กแม่พิมพ์ให้ตัด ลวดลายจะอยู่ในโฟโตทูล ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมการเปลี่ยนแปลงการออกแบบจึงมีค่าใช้จ่ายในการแก้ไขไฟล์แทนที่จะเป็นการสร้างเครื่องมือใหม่ และทำไมตัวอย่างแรกจึงมาถึงในไม่กี่วันแทนที่จะเป็นสัปดาห์ การกัดยังมีค่าใช้จ่ายในการบริโภคสารเคมีและการบำบัดของเสียเป็นค่าใช้จ่ายในการดำเนินงาน และสิ่งเหล่านี้ไม่ได้ลดขนาดลงอย่างที่แม่พิมพ์ทำ

ดังนั้นเส้นโค้งทั้งสองจึงตัดกันที่จุดใดจุดหนึ่งในช่วงปริมาณกลาง และจุดตัดจะเคลื่อนที่ไปตามความซับซ้อนของชิ้นส่วน ตัวยึดแบบง่ายจะตัดกันเร็ว - เครื่องมือจะถูกคิดค่าเสื่อมราคาตามปริมาณปานกลางและจะชนะอย่างรวดเร็ว ชิ้นส่วนที่มีรูหนึ่งหมื่นรูจะตัดกันช้ากว่ามาก เพราะแม่พิมพ์ปั๊มขึ้นรูปที่สามารถทำได้นั้นมีราคาแพง เปราะบาง และสร้างได้ช้า ในขณะที่ชิ้นส่วนที่กัดมีค่าใช้จ่ายเกือบเท่ากับชิ้นส่วนง่ายๆ

โปรแกรมที่รวมทั้งสองกระบวนการมักจะแบ่งตามชิ้นส่วนมากกว่าตามขั้นตอน: ตัวยึดโครงสร้างจะถูกปั๊มขึ้นรูป ตะแกรงที่มีรูพรุนข้างๆ จะถูกกัด และทั้งสองจะมาถึงเซลล์ประกอบเดียวกัน

ทำไมต้องเลือก Ocean Century

Ocean Century ดำเนินการเครื่องปั๊มขึ้นรูป 202 เครื่องตั้งแต่ 45 ตัน ถึง 630 ตัน และหุ่นยนต์อัตโนมัติ 12 เครื่องสายการปั๊มขึ้นรูปด้วยกำลังการผลิตรายเดือนมากกว่า 1,000,000 ชิ้น

การกัดจะจัดการผ่านการจัดหาพันธมิตร เรากำหนดกระบวนการ สั่งงาน และรับผิดชอบต่อสิ่งที่ได้รับ

การตรวจสอบมิติจะดำเนินการบน CMM และการสแกนด้วยเลเซอร์ การตรวจสอบ DFM จะเกิดขึ้นก่อนการผูกพันเครื่องมือ และระบบคุณภาพได้รับการรับรอง IATF 16949 และ ISO 9001

ส่งแบบวาดและปริมาณประจำปี เราจะบอกคุณว่าชิ้นส่วนต้องการกระบวนการใดจริงๆขอใบเสนอราคา

คำถามที่พบบ่อย

การกัดสามารถแทนที่การปั๊มขึ้นรูปสำหรับชิ้นส่วนบางๆ ได้หรือไม่?

บางส่วน การกัดจัดการสต็อกบางๆ และคุณสมบัติหนาแน่นที่แม่พิมพ์ทำไม่ได้ แต่จะสร้างรูปทรงระนาบ - ชิ้นส่วนใดๆ ที่ต้องการการดัด การดึง หรือการพับ จะกลับไปใช้การปั๊มขึ้นรูปสำหรับการดำเนินการนั้น ชิ้นส่วนบางๆ ที่มีคุณสมบัติขึ้นรูปมักจะถูกปั๊มขึ้นรูป ชิ้นส่วนบางๆ ที่มีรูพรุนมักจะถูกกัด

กระบวนการใดที่รักษาความคลาดเคลื่อนที่แม่นยำกว่า?

การกัดจะแม่นยำกว่าในคุณสมบัติที่หนาแน่นและละเอียด เพราะการลงทะเบียนโฟโตทูลมีความสอดคล้องกันทั่วทั้งแผ่น ในขณะที่ความคลาดเคลื่อนของการปั๊มขึ้นรูปขึ้นอยู่กับความแม่นยำของแม่พิมพ์ ระยะห่างในการตัด และการดีดกลับ การปั๊มขึ้นรูปจะแม่นยำกว่าในคุณสมบัติที่ขึ้นรูป ซึ่งการกัดไม่มีความสามารถเลย

ที่ปริมาณเท่าใดการปั๊มขึ้นรูปจึงจะถูกกว่า?

การปั๊มขึ้นรูปจะชนะเมื่อต้นทุนแม่พิมพ์ถูกคิดค่าเสื่อมราคา และจุดตัดขึ้นอยู่กับความซับซ้อนมากกว่าปริมาณคงที่ - ตัวยึดแบบง่ายจะตัดกันที่ปริมาณต่ำ ชิ้นส่วนที่มีรูพรุนมากอาจไม่ตัดกันเลย อายุการใช้งานของแม่พิมพ์ที่ให้คะแนน 300,000 สโตรกเป็นเพดานที่ใช้งานได้สำหรับเครื่องมือเดียว

ชิ้นส่วนหนึ่งสามารถใช้ทั้งสองกระบวนการได้หรือไม่?

ใช่ และเป็นเรื่องปกติ แผงที่มีรูพรุนจะถูกกัดสำหรับตาข่าย จากนั้นจึงปั๊มขึ้นรูปหรือพับสำหรับคุณสมบัติการยึด หรือโครงที่ปั๊มขึ้นรูปจะจับคู่กับตะแกรงที่กัดในชุดประกอบเดียวกัน การแบ่งตามคุณสมบัติมากกว่าตามชิ้นส่วนมักจะให้ต้นทุนรวมต่ำที่สุด

การปั๊มขึ้นรูปสามารถผลิตชิ้นส่วนที่ไม่มีครีบได้หรือไม่?

การปั๊มขึ้นรูปจะทิ้งครีบไว้ที่ขอบเฉือนโดยธรรมชาติ สามารถควบคุมได้ด้วยระยะห่างของแม่พิมพ์และสภาพเครื่องมือ และลบออกด้วยการลบครีบ การกลึง หรือการปั๊มขึ้นรูปละเอียด - แต่ครีบมีต้นกำเนิดในกระบวนการ ในขณะที่ขอบที่กัดไม่มีครีบให้ลบ

บทความเพิ่มเติม: